Ah'lar Ağacı Alıntıları ve Sözleri - Didem Madak • Rafhane

Yapıştırsam da parçalarını hayatımın

Su sızdırıyordu çatlaklarından

İnsan unutandır ve insan unutulmaya mahkum olandır.

Ahlat ahların ağacıydı,

Yaşlanmaya başlayanların, 

İtiraf edilememiş aşkların,

Evde kalmış kızların.

Ahlat ahların ağacıydı,

Cezayir nasıl cezaların ülkesiyse,

Öyleydi işte.

Hayattan söz edilirdi,

Zor denirdi,

Ve ardından susulurdu mutlaka.

Siz aşkı ne bilirsiniz bayım

Aşkı aşk bilir yalnız!

Ben sevgilim...

Bir çocuk bayramı gibi yaşamak isterdim her aşkı

Sen hep gülerdin oysa, gülüverirdin

Bir bakardım eğilmiş su içiyor

Gamzelerinden kuşlar.

Kalbimi kalın bir kitabın arasında kuruttum.

Neden her aşk 

Bir kadının cenazesini kaldırır mutlaka.

Sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan.

Binlerce yeşil gözü olan bir zeytin ağacı gibi,

Çok şey görmüşüm gibi,

Ve çok şey geçmiş gibi başımdan,

Ah.. dedim sonra

Ah!

Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı'ya:

Olanlar oldu Tanrım

Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!

 

Ah'lar Ağacı Alıntıları ve Sözleri - Didem Madak • Rafhane

Tür: Şiir

Sayfa: 76

Dil: Türkçe

İlk Yayınlanma Tarihi: 2002

Tahmini Okuma Süresi: 1saat 44 dakika