Kafamın içi söylemek istediğim ama söyleyemediğim şeylerle dolu.
Okuduktan sonra asla pişman olmayacağınızı düşündüğüm bu kitabı sizlerle paylaşmak için buradayım.
Kitabın konusunu anlatmaya başlamadan önce sizden düşünmenizi istiyorum.
Bir kızın doğumundan itibaren konuşmadığını düşünün. Tek bir ses çıkarmamış. Annesine babasına onları sevdiğini söyleyememiş. Sürekli içinden kelimeleri geçiren kendi düşüncelerini sadece kendisi duyan bir kız. Bazen bizim rastgele söylediğimiz sözler o kişi için ne anlamlar ifade ediyor aslında. Her gün ağzımızdan o kadar fazla kelime çıkıyor ki. Aslında bunun ne kadar kıymetli bir şey olduğunun farkında bile değiliz. Okurken sayfaları çevirdikçe kafamda bu düşünceler dolaştı durdu.
Konuya gelecek olursak;
11 yaşında bir kız çocuğu olan Melody doğuştan bedensel engellidir. Doğumundan itibaren tek bir kelime bile söyleyememiş olan Melody sürekli kafasının içinde düşünmektedir ve onun bu iç dünyasını kendisinden başka kimse duymamaktadır. Herşeye rağmen annesi ve babası onu özenle yetiştirmeye ve her ne olursa olsun yanında destek olmaya dikkat ederler. Melody rahatsızlığından dolayı okulda birçok sorunla karşılaşmaktadır. İnsanların ona tuhaf bakmalarına artık alışmıştır. Melody'nin yaşamı fazlasıyla zordur ama o herşeye rağmen hayata karşı mücadeleci ruhunu göstermeye devam eder. İnsanlara engeli olmasının hayatını yaşamasına bir "engel" olmadığını göstermektedir. Tek bir amacı vardır o da bir kelime de olsa konuşabilmektir. İçindeki müziği sadece kendi duymaktan bıkmıştır ve anlamsız da olsa tek bir kelime söylemek ister. Melody'nin tüm bu zorluklara rağmen birçok şeyi başarmasını ve aslında asıl engelin önyargılarımız olduğunu anlıyoruz. Aşırı akıcı ve sade bir dili olan kitabı okurken çok fazla ders çıkaracaksınız.
Kitabı bitirip kapağını kapattığınızda sadece beğenip geçmekle kalmayın. Aklınızdaki fikirler eskisi gibi kalmaya devam etmesin. Fikirlerinizi değiştirin. Kitaptan çıkardığınız dersleri hayatınızda uygulayın. Unutmayın engelli olmak hayatı yaşamak için bir engel değildir.
Kitaptan alıntılar
-Melody seçme şansın olsaydı konuşabilmeyi mi isterdin, yoksa yürüyebilmeyi mi?
+Konuşmak, konuşmak, konuşmak...
Söyleyecek öyle çok şeyim vardı ki...
Düşüncelerin de kelimelere ihtiyacı vardır. Kelimelerin de sese.
Kapısı ve anahtarı olmayan bir kafeste yaşıyor gibiyim. Ve kimseye beni buradan nasıl çıkaracağını anlatamıyorum.
Onu sevdiğimi söyleyebilmeyi çok isterdim.
Yorum Gönder
2 Yorumlar
" Kimse anlamıyor. Hiç kimse... Bu da beni deli ediyor. " bunu da ben ekleyeyim.
YanıtlaSilTeşekkür ederim.
SilRafhane üzerindeki bu yayına yorum yapmak ister misiniz? Yorumunuz bizi sevindirecektir :) ama:
· İçeriğinde küfür, argo, manevi değerleri küçümseyen kelime ya da kelime grupları olan yorumlar,
· Kaos ortamı oluşturacak yorumlar,
· Random ve konu ile alakasız yorumlar,
içerik her ne olursa olsun kaldırılacaktır.