Muhteşem Gatsby Kitap Alıntıları - F.Scott Fitzgerald • Rafhane

Daha genç olduğum ve kolay etkilendiğim yaşlarda, babamın bana verdiği bir öğüt, o gün bugündür hiç aklımdan çıkmaz. "Birini eleştirmeye kalktığında" demişti, "herkesin seninle aynı imkanlarla dünyaya gelmemiş olduğunu aklına getir."

Tek bir şey var insanlığın emin olduğu.

Zenginin parası çok olur fakirin çocuğu.

Bir adamın ıssız kalbinde biriktirebileceklerinin büyüklüğüyle hiçbir yangın, hiçbir yenilik baş edemez.

Hem içinde hem de dışındaydım, yaşamın durmak bilmez çeşitliliği karşısında hem büyüleniyordum, hem de tiksiniyordum.

Bir kimseye dostluğumuzu sağken göstermeyi öğrenelim, ölünce değil.

Sen bana bir gülü, kusursuz bir gülü anımsatıyorsun.

Böylece akıntıya karşı kürek çekerek, durmaksızın geçmişe doğru sürükleniyoruz.

Hayatı o zamandan beri kargaşa ve düzensizlik içindeydi ama bir başlangıç noktasına dönüp her şeyin üzerinden ağır ağır geçerse, kurtarmak istediğinin ne olduğunu bulabilirdi...

Bir yıldızla ay kadar mesafe ya vardı ya yoktu aralarında.

Bazı temel incelikler dünyaya adaletsiz dağıtılmıştır.

Aynı kaderi paylaşan bu iki adamı incelerken, ne hastalık ne sıhhat ne zeka ne de ırk, insanların hiçbir konuda birbirinden farklı olmadığını, özünde herkesin aynı olduğunu düşündüm.

Her daim insanların içlerindeki en iyiyi görmeye çalıştım durdum.

Herkes temel erdemlerden en az birinin kendisinde bulunduğundan kuşkulanır ya, benimkisi de bu: Ben, ömrümde tanıdığım en dürüst birkaç kişiden birisiyim.

Yalnızca kovalanan, kovalayan, meşgul olan ve yorgun olan vardır.

Görüşmüyorduk, ama her ikimiz de bütün o zaman boyunca birbirimizi sevdik...

Ölmem için çok uğraştım ama hayat büyüsü yapılmıştı sanki bana.

Yargını kendine saklamak, çok büyük bir umut meselesiydi.

Tıpkı hızlı akan filmlerdeki güneş ışığında birden yeşillenen ağaçlar gibi yazın başlamasıyla birlikte hayatın yeniden başlayacağına dair bana fazlasıyla aşina gelen bir duyguya kapılmıştım.

 

Muhteşem Gatsby Kitap Alıntıları - F.Scott Fitzgerald