Kırmızı Saçlı Kadın Kitap Alıntıları- Orhan Pamuk • Rafhane


Hayatta rastlantı diye geçiştirdiğim şeylerin aslında bir anlamı olduğunu tiyatroda öğrendim.


Kaderimden kaçayım derken, yanlış bir yolu boşu boşuna yürüyor olabilir miydim?


...Çok uzaktaydı, ama güzeldi...



Seninle laf arasında değil, gözlerinin içine bakarak konuşmam gereken önemli bir konu var..


Uzun bir süre kimseyle konuşmadım; içime döndüm. Dünya ile arama uzaklık koydum. Dünya güzeldi, içim de güzel olsun istedim. İçimde bir suçluluk, hatta kötülük yokmuş gibi yaparsam, yavaş yavaş kötülüğü unuturdum. Böylece hiçbir şey olmamış gibi yapmaya başladım. 


Bir kadınla üç şey yapabilirsin: Ya onu seversin, ya onun için acı çekersin, ya da onu yazarsın.


Ben, beni kimse görmediği zaman en çok kendim oluyorum.


Kelimeler duygularıma yetişemiyor ve yetersiz kalıyordu.


Yorgunluğumuz ve kalp kırıklığımızın bizi birbirimize yaklaştırması en büyük kazancımızdı...



Göğe çıkıp yıldızların ışıltısına ulaşmak yerine, şimdi üzerinde uyuduğumuz toprağın içine girmeyi hayal etmemiz  doğru muydu?



Bazen okuduğum hikayelerin hem kahramanı hem de yazarı zannediyordum kendimi.


Sevgisi bana bu dünyanın ne kadar güzel bir yer olduğunu öğretecekti.


Kalbim hiç tamir edilemeyecek kadar kırılıyor...



İnanan vicdanlı olur.


Dış görünüş değil, ruhsal güzellik önemli.


Gençliğinde bir ideal için birlikte heyecanla kitap okuduğu kızla daha sonra evlenmek, babama göre en büyük mutluluktu.



O beni fark ettiğinde ben de onu fark ettim. Çok utangaçtı, bundan da etkilenmiş olabilirim. Utanmaz erkekler beni korkutur. Çok vardır bizde bunlardan. Utanmazlık bulaşıcı olduğu için de bazan bu ülkede boğulacak gibi olurum. Çoğu sizin de utanmaz olmanızı ister.


Demek ki duygular, şu karşımdaki ışıl ışıl parıltılı gök gibi aslında birer resimdiler.


Kırmızı Saçlı Kadın Kitap Alıntıları - Orhan Pamuk





Yorum Gönder

0 Yorumlar