Kalanlar'dan Etkileyici 10 Alıntı - Tezer Özlü • Rafhane

Aşk acısı çekmedim hiç, çünkü dünyanın verdiği acı her zaman güçlüydü.


İnsanın ana dilini yitirmesi, öz kişiliğinin yıkılması demektir.


Nihayet yağmur başladı. Bu sabah yağmuru neden bu kadar çok sevdiğimi anladım. Ağlayan bir yüreğe benzediği için. Onun acısı yüreğimi ağrıtıyor.


Şunu öğrenmelisin: Sen hiçbir işe yaramaz değilsin. Seni senden çalan toplumdur.


Öyle bir aşk yaşamışsındır ki,
bir daha artık böylesini yaşayamam dersin.
Aşk sözcüğüne anlamını veren,
bedenin tüm hücrelerinde,
sinirlerinin her atomunda duyduğun bir
duygudur.
Sonra, bir gün, bir rastlantı, yeniden aynı
heyecan,
aynı coşku, aynı yoğunlukta yaşanan anlar...
İnanamazsın. Bir düşteyim sanırsın.
Kitaplar da benim için öyledir.
Eski aşklara dönemezsin, ama eski kitaplara dönebilirsin.


En korktuğu, en tiksindiği şey baskıydı. Her tür baskı. Her tür baskının insanın özünü yok ettiğine inanmıştı.


Tren kalkarken çocukluğumu aldım. Ardından tüm gözyaşlarımı çocukluğuma karıştırdım.


Doğa ölmüş. Çocuklar ölmüş. Onlarla birlikte her şey.


İşte burada istediğimi yapabiliyorum. Işık var. Kitaplar var. Ben varım. Dünyam var.

 

Çocukluğumuz üzerine kabus gibi çöken eski kuşaklar, bilinçli yıllarımızı da elimizden almayı başaramayacak. Biz mutlu isek, mutlu olmayı istediğimiz ve bunun için çaba harcadığımız için mutluyuz.

 

Kalanlar'dan Etkileyici 10 Alıntı - Tezer Özlü • Rafhane

Tür: Roman
Sayfa: 75
Dil: Türkçe
İlk Yayınlanma Tarihi: 1990
Tahmini Okuma Süresi: 1 saat 32 dakika 



Yorum Gönder

0 Yorumlar