Ormanda Ölüm Yokmuş Kitap Alıntıları - Latife Tekin • Rafhane

Çektikleri acının anlamı sonbaharın soldurduğu bir yaprağa sinmişti de o yaprağı arıyordu sanki.

Böyledir hayatın sonu, bir patlamayla değil, iç çekişledir.

Sözcüklerden soğumuştu ama içi öylesine doluydu ki...

İnsan insanı soluğuyla, sesiyle diriltebilir ya da bakışıyla...

Belki de insan her şeyi bir kez yaşamak üzere yaratılmıştı... Her duyguyu bir kez hissetmek, bir kez ağlamak, bir kez gülmek, bir kez iç bulantısı geçirmek, bir kez dehşetle sarsılmak, bir kez korkmak...

Aşık olduğumuzda gözlerimiz boşluğa dikiliyor, hemen, yukarı doğru, dünyanın dışına dışına bakmaya başlıyoruz...

Çünkü anlatırsan ancak, yaşadığın şey sana gerçekten olmuş gibi geliyor...

Aşk ölüme karşı insanın en güçlü silahıdır. Aşık olan insan ışıkla dolar, parlar, göz kamaştırır değil mi? Aşk insana bir imkan sunuyor, bizi yok etmek isteyen görünmez düşmanlarımızın tanıyamayacağı bir şeye dönüşme imkanı, ölümsüzlük şansı! Işığı tutabilmekte mesele...

Bu saatten sonra kimseyi çekemem, kendime bile zor katlanıyorum.

Aşk... İnsanda asla olamayacağı bir şeye dönüşme arzusu yaratıyor...

Uzakları özleyen bir martı gibi kaçtın,

gönlümün sahilinden,

gözlerimin ufkundan bir martı gibi kaçtın...

Kime gidip sorsan, aşkla doğmuş olmayı ister.

Ormanda ölüm yokmuş gibi görünüyor.

İnsanın içinde dünya ötesi bir şeye dönüşmek isteyen bir tohum var. Özlem ya da ümit dediğimiz şey gerçekten bundan kaynaklanıyor. İnsanın bilmeden beklediği nedir aslında, bu tohumu çatlatacak güçte bir ışığın gelip kendisine çarpması...

Gözü gelecekte de, düşünceleri eski kaçıyor, insan düşünceleri açısından hep geçmişte kalacak bir canlı bence...

İnsan yalnızlık denen şeye bir başına gömülmeli.

Keşke yüreklerimizdeki acıya tek başımıza katlanacak cesareti bulabilseydik!

İçinde kilitli kalmış duyguların taşıp döküldüğünü, yüreğinin başka türlü çarptığını hissetti.

İnsan korkunç bir canlıydı, her şeyi yapabilirdi.

İnsan para kazanmak için çalışmak zorundaysa bilgeleşemez, sen hiç iş peşinde koşan bilge gördün mü, duydun mu böyle bir şey?

Bence insanlar geçmişin üzüntüsü ve geleceğin korkusu, merakı ve endişesi arasında sıkışıp kalıyorlar... Bu çok acı bir şey...

...Ölümle bizim aramızda bazen bir tek kişinin kapladığı genişlik vardır sadece bu kişi kaldırılsa sadece ölüm olurdu... Mutlu olmak ne tatsız olurdu!..

 

Ormanda Ölüm Yokmuş Kitap Alıntıları - Latife Tekin • Rafhane 

Tür: Roman

Sayfa: 184

Dil: Türkçe

İlk Yayınlanma Tarihi: 2001

Tahmini Okuma Süresi: 5 saat 13 dakika