Kırmızı Kahverengi Defter Kitap Alıntıları - Nilgün Marmara · Rafhane
Benim hiç gönlümü almadılar
Ben hep kendi kendime bir köşede affettim herkesi
Keşke benim de karşımda her zorluğa rağmen dimdik duran ve beni sevebilen biri olsaydı. İnsan tek başına dağ olamıyor.
Bir tek güneşten utandım hayatımda.
Yalnızca.
Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına
niye kimseler izin vermez yollarına
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden,
Kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendime bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
Benim hiç gönlümü almadılar.
Ben hep Kendi kendime bir köşede affettim herkesi..
Hayatın neresinden dönülse kârdır!
Ölüm, yaşayabilmek için sonsuzca kaçındığımız, ama sözcükleri yaşatabilmek için kucak açtığımız...
Beklentim yokmuş gibi davranıp, içime dünyalar kadar umudu sığdırmaktan yoruldum.
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayrı yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Gittikçe soğuduğumu fark ediyorum ve bu bana hiç sevinç vermiyor. Çünkü özün soğuması çok tehlikeli, başkalarıyla ilişkiyi yalıma veriyor...
Sonra sözcüklerin kumda bıraktığı izlerin içine yerleştim.
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp dönüp kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum.
Tür: Anı-Mektup-Günlük


Yorum Gönder
0 Yorumlar
Rafhane üzerindeki bu yayına yorum yapmak ister misiniz? Yorumunuz bizi sevindirecektir :) ama:
· İçeriğinde küfür, argo, manevi değerleri küçümseyen kelime ya da kelime grupları olan yorumlar,
· Kaos ortamı oluşturacak yorumlar,
· Random ve konu ile alakasız yorumlar,
içerik her ne olursa olsun kaldırılacaktır.