Ben çekildiğim her fotoğraftaDefolu bir kelebek gibi çıkarım.
İnanın kendimin"Yokluğunda çok kitap okudum"
Hayatımın üstünde imkansız kuşlar uçuyor.
Ne tezatlı bir şey, ne tuhafNe tuhaf acıyla hiç konuşamamak.
Güneşi özledim, sonra seniKeşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.
Canımın acısıydın.Ben bir tek o canı unutmamak için her şeyi hatırlamıştım.
Bugün kalbimi eski bir plak gibiÖyle çok tersine çevirdim ki...
Söz dedim, söz verdim.Yüzüme bir daha çiçekli masa örtüleri sermeyeceğim.
Ne bir şarkısın,ne de dillerde nağme adınArtık bazı şarkılar kadar yaralısın
Keşke birkaç dakikayı ipek mendillere sarıp saklasaydım.
Ölüm bizi ayırıncaya kadar...Aşkımız şehrin en güzel aşkıydıKolay değildi, kolay olmamıştıYıllarca şehrin en güzel aşkının benekleriyle yaşamak.
Sen de bilirsin ya AllahDayanabileceği kadar acı verirmiş insana.
Ey aşk senArtık bazı şarkılar kadar yaralısın.
Benim serüvenimden bir yer ayırtAman, mutsuz bir yer olmasın!
Hayat ucuz ağlayan çocuk resmi!Zaman mavi yüz kazaktı sanki.
Kaçarken yangın merdivenlerineKeşke grapon kağıtları assaydın.
Grapon Kağıtları Alıntıları ve Sözleri - Didem Madak • Rafhane
Tür: Edebiyat - Şiir
Sayfa: 72
Dil: Türkçe
İlk Yayınlanma Tarihi: 2000
Tahmini Okuma Süresi: 2 saat 2 dakika
Yorum Gönder
0 Yorumlar
Rafhane üzerindeki bu yayına yorum yapmak ister misiniz? Yorumunuz bizi sevindirecektir :) ama:
· İçeriğinde küfür, argo, manevi değerleri küçümseyen kelime ya da kelime grupları olan yorumlar,
· Kaos ortamı oluşturacak yorumlar,
· Random ve konu ile alakasız yorumlar,
içerik her ne olursa olsun kaldırılacaktır.